Podając leki odwadniające (np. mannitol 1 kg/kg/d) osiągamy skutek już po 12-24 godz., jednak kuracja przedłuża się na cały okres zagrożenia wstrząsem, nawet do kilkunastu dni, zwłaszcza w urazach czaszki z nasilającym się obrzękiem mózgu.

Czytaj Więcej »

Prawidłowe wykonanie skutecznej laminektomii zależy od odpowiedniego wyposażenia, w skład którego wchodzi: 1) specjalna lampa głowowa, gdyż zwykła lampa bezcieniowa nie oświetla bocznego zachyłku, czyli najczęstszego miejsca patologii krążka międzykręgowego 2) powiększające 2-4-krotnie okulary, bez których niełatwo jest uniknąć uszkodzenia wewnątrzkanałowego naczyń. Szczególnie chodzi o oszczędzenie naczyń przebiegających na grzbietowej i bocznej powierzchni nerwu (uszkodzenie tych naczyń powoduje upośledzenie ukrwienia i wewnątrznerwowe zwłóknienia) 3) rama umożliwiająca ułożenie chorego w zmo-dyfikowanej pozycji kolanowej w celu odbarczenia brzucha i zmniejszenia krwawienia.

Czytaj Więcej »

Kość krzyżowa – ostatni człon kręgosłupa – utworzona jest z 5 kręgów krzyżowych, które ostatecznie zrastają się ze sobą dopiero między 20 a 25 rokiem życia. Kość ta ma kształt wygiętego ku przodowi klina. Wraz z dwiema kośćmi biodrowymi tworzy ona miednicę, stanowiącą rusztowanie i podstawę dla kręgo- słupa. Główne obciążenie kręgosłupa na miednicę przenoszą trzy górne kręgi krzyżowe, które w związku z tym są najmocniej zbudowane. Kąt na przejściu odcinka lędźwiowego kręgosłupa w odcinek krzyżowy wynosi ok. 30°.

Czytaj Więcej »

Przewlekłe zapalenie kości (ostitis chronica) jest wynikiem niewłaściwego leczenia lub nieleczenia w okresie ostrym. Cechuje je okresowe zaostrzanie się objawów klinicznych (bóle, gorączka, leukocytoza), występowanie przetok, ropni kostnych i wydzielanie martwaków. Leczenie zachowawcze jest nieskuteczne. Leczenie operacyjne polega na wycięciu ognisk i chorobowo zmienionej kości wraz z mar- twakami do granic zdrowej kości pod osłoną właściwego antybiotyku. Długotrwałe utrzymywanie się zapalenia grozi skrobiawicą.

Czytaj Więcej »

Obraz kliniczny choroby może przypominać lekki lub średnio-ciężki dur brzuszny. Początek duru rzekomego jest przeważnie nagły, z szybkim wzrostem gorączki i wymiotami. Przeważnie już we wczesnym okresie występują wolne stolce, cuchnące, często z obfitą ilością śluzu. Wcześnie również zjawia się obrzmienie śledziony oraz różyczka, która zwykle bywa obfitsza niż w durzę. Krzywa temperatury podobna jest do właściwej dla duru brzusznego z tą jednak różnicą, że gorączka szybciej narasta, gwałtowniej spada, a cały okres gorączkowy jest znacznie krótszy. Na wardze zjawia się dość często opryszczka (herpes lahialis). W przebiegu klinicznym duru rzekomego u dzieci wyróżnia się cztery postacie

Czytaj Więcej »

W miarę jak organizm rośnie, nmHg wzrasta nie tylko pojemność serca, ale i jego siła skurczu. Toteż z wiekiem mięsień serca, zwłaszcza lewej komory, gru-bieje. Zmiany w sercu i w naczyniach krwionośnych wywołują zmiany w ciśnieniu krwi i częstości tętna.

Czytaj Więcej »