W ostatnich czasach coraz większe znaczenie zdobywa sobie biochemiczna metoda leczenia przewlekłych zapaleń pochwy, znamionujących się już tylko upławami. Ma ona na celu przywrócenie prawidłowych stosunków fizjologicznych w ścianach pochwy i stworzenie z powrotem całego biologicznego urządzenia ochronnego przed zakażeniem. Pierwszym warunkiem jest utrzymanie kwaśności pochwy na odpowiednim poziomie przez wprowadzanie krystalicznego kwasu borowego, kwasu mlecznego lub kwasu salicylowego, z niewielkim dodatkiem środków bakteriobójczych. Badanie mikroskopowe wydzieliny pochwy poucza nas, w jakim sLopniu jej flora bakteryjna ulega zmianie i kiedy dochodzi do usunięcia z pochwy drobnoustrojów występujących przy upławach.

Ponieważ wszelkie metody leczenia biochemicznego zapaleń pochwy mają na celu przywrócenie prawidłowych stosunków w tym narządzie, należy przed rozpoczęciem tego rodzaju terapii usunąć schorzałe powierzchowne warstwy nabłonka, pobudzić go do zjędrnicnia i żywszego odradzania się oraz zniszczyć lub osłabić niewłaściwą florę bakteryjną. Dokonujemy tego przez 2-3% kąpiel lapisową Mengego (patrz leczenie upławów), która rozpoczyna leczenie. Dążąc do utrzymania prawidłowej flory bakteryjnej i prawidłowej kwasowości pochwy wprowadzamy w ciągu następnych 2-3 dni do jej sklepień kwas borowy lub salicylowy w postaci krystalicznej, w roztworze lub w postaci elastycznych kulek (globuli vaginales c. 10% acido borico). Ten sam skutek można by uzyskać wprowadzając do pochwy pałeczki kwasorodne lub drożdże. Niektóre firmy sporządzają już gotowe środki lecznicze zawierające związki, z których pałeczki pochwowe zdolne są wytworzyć kwas mlekowy i które zawierają oprócz tego składniki, wpływające korzystnie na utrzymanie kwasowości na odpowiednim poziomie, niezależnie od ich działania bakteriobójczego.

Dodaj Komentarz