Hormony gruczołu tarczowego: tyroksyna (T4) i trijodotyronina (Ts) należą do ważnych regulatorów metabolizmu organizmu. W szczególności wpływają na wzrost, różnicowanie i dojrzewanie komórek, metabolizm białek, węglowodanów i lipidów. Regulują powstawanie i być może przede wszystkim ekonomiczne wykorzystanie związków bogatoenergetycz- nych i termogenezę. Wreszcie poprzez wpływ na biosyntezę, obwodowy metabolizm lub mechanizm działania innych hormonów regulują humo- ralną homeostazę organizmu. Jest bardzo prawdopodobne, że tyroksyna odgrywa rolę prohormonu, a komórkowo aktywnym hormonem jest tylko trijodotyronina.

L-Tyroksynę (3,5,3′,5′-tetrajodotyroninę) wyodrębniono w 1915 r., a pod względem chemicznym ostatecznie zbadano w 1925 r. [3]. Drugi hormon tarczycy L-3,5,3′-trijodotyroninę zidentyfikowano w 1952 i 1953 r. Istnieją dobrze udokumentowane dane na temat przestrzennej struktury jodo- tyronin [2], w których precyzuje się wzajemną orientację wewnętrznego i zewnętrznego pierścienia indolowego. Uważa się, że w wiązaniu z komórkowymi receptorami hormonów gruczołu tarczowego bierze udział pierścień wewnętrzny (tyrozylowy) i reszta alaninowa. Struktura pierścienia zewnętrznego (fenolowego) i związane z nim w pozycji 3′ lub 3′ i 5 atomy jodu decydują o energii wiązania z receptorem i zawierają przekazywaną komórkom informację chemiczną [2].

Dodaj Komentarz