Ten motyw znamienny był dla surrealistów, którzy program ukazywania nagiego ciała w pozycjach seksualnych traktowali buntowniczo, pragnąc zdyskredytować cywilizację mieszczańską, wszelkie przejawy zakłamania, ukrywania przed samym sobą swoich rzeczywistych potrzeb i namiętności, między innymi także potrzeb i doznań seksualnych, pragnąc wyzwolić podświadomość człowieka. Sądzili, że właśnie w podświadomości tkwi najwięcej niewyżytych pragnień i obsesji seksualnych (pogląd zaczerpnięty z freudyzmu). Dziś sądzi się, że sztuka wyraża nie tylko podświadomość indywidualnego artysty, lecz i zbiorową, podświadomość człowieka jako należącego do swego gatunku. Dlatego też odbiorca sztuki doznaje specyficznego wyzwolenia, uświadamiając sobie tkwiące w nim tendencje osobowościowe, zwłaszcza wtedy, kiedy ma do czynienia z dziełem szokującym, o wyrazistych elementach seksu. Z malarstwa przykładem mogą być obrazy K. Mikulskiego, przypominające sny erotyczne. W kinematografii obsesje seksualne tkwiące w podświadomości ukazywane są w różnych postaciach (np. filmy Piękność dnia L. Bunuela, Julietta i duchy F. Felliniego itp.).

Dodaj Komentarz

Linki
Powiedzenia

Kochanie to niedola ciężka, bo przez nie człek wolny niewolniekiem się staje. Równie jak ptak, z łuku ustrzelon, spada pod nogi myślica, tak i człek, miłością porażon, nie ma już mocy odlecieć od nóg kochanych. Kochanie to kalectwo, bo człek, jak ślkepy, świata za swoim kochaniem nie widzi. . . Kochanie to smutek, bo kiedyż więcej łez płynie, kiedyż więcej wzdychań boki wydają? Kto pokocha, temu już nie w głowie ni stroje, ni tańce, ni kości, ni łowy; siedzieć on gotów, kolana własne dłońmi objąwszy, tak tęskniąc rzewliwie, jako ów, któru kogoś bliskiego postradał. . . Kochanie to choroba, gdyż w nim, jako w chorobie, twarz bileje, oczy wypadają, ręce się trzęsą i palce chudną, a człowiek o śmierci rozmyśla albo jak w obłąkaniu ze zjeżoną głową chodzi, z miesiącem gada, rad miłe imię na piasku pisze, a gdy mu je wiatr zwieje, tedy powiada "nieszczęście" i ślochać gotów. . . A jednak jeśli miłować ciężko, to nie miłować ciężej jeszcze, bo kogóż bez kochania nasyci rozkosz, sława, bogactwa, wonności lub klejnoty? Kto kochanej nie powie: "Wolę cię niźli królestwo, niźli sceptr, niźli zdrowie, niźli długi wiek?. . . " A ponieważ każdy chętnie by oddał życie za kochanie, tedy kochanie więcej jest warte od życia. Henryk Sienkiewicz, "Pan Włodyjowski"


Bądźmy optymistami - rozczarowania łagodnieją, w miarę jak się pojawiają. Andre Prevot


Na wojnie wielkie wydarzenia bywają wynikiem błahych przyczyn. Cezar