Erekcja członka (lub łechtaczki) następuje na skutek bodźców z receptorów zmysłowych (wzrokowych, dotykowych, słuchowych i węchowych), które docierają do kory mózgowej, a z niej do ośrodków seksualnych mieszczących się w międzymózgowiu. Stąd bodźce biegną przez rdzeń przedłużony i kręgowy. Część ich dociera do ośrodka erekcji mieszczącego się w rdzeniu krzyżowym i pobudza go. Część bodźców już w górnych odcinkach rdzenia lędźwiowego „odgałęzia się” i przebiega przez gałązki współczulne wychodzące z rdzenia lędźwiowego i poprzez plexus hypogastricus (splot nerwów) bezpośrednio do członka lub łechtaczki. Na tej drodze bodźce psychiczne zapoczątkowują erekcję. Biegną one bezpośrednio do członka lub łechtaczki z pominięciem ośrodka erekcji w rdzeniu krzyżowym. Wykazano to w doświadczeniach na psach, którym przerwano rdzeń kręgowy pomiędzy odcinkiem lędźwiowym a krzyżowym. Mimo tego całkowitego przerwania rdzenia i związanej z tym niemożności dotarcia bodźców psychicznych do ośrodka erekcji w rdzeniu krzyżowym – na widok suki u psów tych pojawiała się erekcja. Oznacza to, że erekcja „psychiczna” pojawia się niezależnie od rdzeniowego ośrodka erekcji, a zatem następuje na skutek przebiegu bodźców przez nerwy sromowe odchodzące z rdzenia powyżej miejsca uszkodzenia.

Erekcja występuje wskutek ścisłej współpracy nerwów, tętnic, żył i mięśni. Zaburzenia w wypełnianiu się krwią ciał gąbczastych członka lub łechtaczki powstają najczęściej wskutek zaburzeń w układzie ner wowym sterującym funkcjami seksualnymi. Wyjątkowo mogą być uwarunkowane zaburzeniami w obrębie naczyń krwionośnych lub w obrębie mięśni krocza przyczyniających się do erekcji.

Dodaj Komentarz