Etyka seksualna wyróżnia normy dotyczące wartości o różnym walorze etycznym i różne sposoby ich realizacji czy ich przekraczania.

– Normy, których respektowanie stanowi konieczny warunek istnienia danego społeczeństwa (zakaz matko- i dzieciobójstwa, uśmiercania słabszych osobników czy zakaz eutanazji) o swoistym ustroju rodzinnym: egzogamia, monogamia. Przekroczenie tych norm jest prawnym przestępstwem.

– Normy, które powinny być respektowane, zalecane są ze względu na specjalnie korzystne warunki osiągania wartości. Dają się w nich wyróżnić zalecenia: a) powszechne – więź emocjonalna partnerów, a nie prostytucja ani małżeństwo instrumentalne b) partykularnie ograniczone – np. zakaz stosunków seksualnych przedślubnych, czy etnicznie ograniczone – np. ich akceptacja na Podhalu przy zakazie uprowadzania kobiet, a respektowanie porywania kandydatek na żony u Filiponów na Pojezierzu Augustowskim c) obliczone na osobistą korzyść działających seksualnie osób (zalecenie określonej pozycji spółkowania ze względów anatomicznych). Przekroczenie tych norm szczególnie zalecanych powszechnie może być wykolejeniem obyczajowym.

– Normy, które nie są ani konieczne, ani powinnościowe, ale możliwościowe, to znaczy mieszczące się aktualnie w marginesie tolerancji (monoseks, ale nie seks grupowy).

Dodaj Komentarz