Enalapryl (MK 421). Kaptopryl [D-3-Merkapto-2-mefylopropanoilo -L-prolina. SO 14225) wywołuje znaczny wzrost aktywności reninowej osocza. Pomimo tego stężenie aldosteronu w osoczu maleje,

Kaptopryl (substancja SQ 14 225, ryc. 17). Jest D-3-merkapto-2-metyIo- propanoilo-L-pioliną, Mechanizm jego hipotensyjnego działania polega na blokowaniu enzymu konwertującego, identycznego z kininazą III (rozkładającą wazodiiatacyjnie działające kininy). W rezultacie dochodzi do zmniejszenia powstawania angiotensyny II oraz zwiększenia stężenia kinin. Zmniejszenie angiotensynemii II jest przyczyną zmniejszenia się biosyntezy aldosteronu oraz aktywności układu współczulnego (angiotensy- na II pobudza ten układ – p. ryc. 14). W ten sposób występujący po podaniu kaptoprylu spadek ciśnienia tętniczego jest spowodowany zmniejszeniem stężenia angiotensyny II i biosyntezy aldosteronu, zwiększeniem kininemii oraz spadkiem napięcia układu współczulnego. W następstwie wazodilatacyjnego działapia kaptoprylu spada opór naczyń krwionośnych, w tym głównie naczyń pojemnościowych, oraz zmniejsza się obciążenie wstępne (preload) i następcze (afterload), U chorych z przewlekłą niewydolnością serca zwiększa się objętość wyrzutowa serca oraz wskaźnik serca, przy czym częstość akcji serca nie ulega najczęściej zmianie.

Zgodnie z oczekiwaniem kaptopryl, hamując powstawanie angiolensy- ny II (hormon ten działa hamująco na wydzielanie reniny, natomiast pobudzająco na biosyntezę aldosteronu), jest przyczyną znacznego wzrostu aktywności reninowej osocza oraz wtórnego hipoaldosteronizmu.

Dodaj Komentarz