Niemowlęctwo. Jest to okres bezradności, ponieważ dziecko z konieczności jest uzależnione w każdej swej potrzebie od innych osób. Stopniowo, dzięki uczeniu się kontrolowania swoich mięśni, niemowlę staje się bardziej niezależne, tak że samo może wykonywać pewne czynności. Tempo rozwoju stopniowo zmniejsza się.

Okres małego dziecka. Pozycja stojąca i chodzenie wpływają na zwiększony udział klatki piersiowej w oddychaniu, a tym samym na ustalenie się fizjologicznych krzywizn kręgosłupa i wzmocnienie obręczy biodrowej. Początkowo rozwój w tym wieku charakteryzuje się wzrostem kontroli nad środowiskiem. Jako niemowlę dziecko uczyło się kontrolować swoje ciało, teraz chce kontrolować środowisko w taki sposób, żeby mogło uważać siebie za jego część. Zaczyna dążyć do posługiwania się mową jako środkiem do zdobycia wiadomości, których potrzebuje. W wyniku tego, jest ono często „żywym znakiem zapytania”.

Dodaj Komentarz