Izoniazyd (hydrazyd kwasu izonikotynowego) i kwas p-aminosalicylo- wy często powodują zapalenia nerwu wzrokowego. Pierwszy z tych leków jest niebezpieczny dla chorych z genetycznym brakiem acetylotransfe- razy {unieczynnianie leku przebiega bardzo wolno) [8].

Liczne leki uspokajające z grupy barbituranów mogą wywoływać przemijające mroczki środkowe oraz zaburzenia widzenia barw [8].

Feniprazyna i inne inhibitory monoaminooksydazy uszkadzają nerw wzrokowy, głównie substancję mielinową włókien, wywołując zaburzenia widzenia barw, mroczki środkowe, a nawet zanik tarczy nerwu wzrokowego [20].

Opium i morfina, stosowane przez dłuższy czas, powodują zmniejszenie ostrości wzroku, mroczki środkowe na barwą czerwoną i zieloną, mroczki obwodowe.

Mroczki środkowe mogą powstać po leczeniu disulfiramem, chloropro- mazyną, chloropropamidem, mepakryną, tyroksyną, kwasem nikotynowym i gryzeofulwiną [8, 20, 52],

Nadmierne dawki glikozydów naparstnicy wywołują często wiele objawów ze strony narządu wzroku: zaburzenia widzenia barw typu tryta- nopii i pseudoprotanomalii, pojawienie się zjawisk barwnych (koła niebieskie wokół światła „kolorowy śnieg1′ pokrywający przedmioty), mroczki środkowe i okołośrodkowe w polu widzenia, osłabienie ostrości wzroku, omamy wzrokowe, światłowstręt [9, 20].

Glikozydy naparstnicy hamują prawdopodobnie działanie enzymu niezbędnego do przenoszenia kationów w komórkach, co prowadzi do upośledzenia funkcji pręcików siatkówki i czopków wrażliwych na kolor czerwony. Być może glikozydy naparstnicy powodują również zaburzenia czynności kory mózgu [8, 9, 24, 52],

Nerw wzrokowy mogą też uszkadzać środki znieczulające ogólnie (eter, chloroform, cykłopropan, trichloroetylen) [8, 51, 52],

Dodaj Komentarz