Istnieje wiele kontrowersji odnośnie do stosowania LBA w tym schorzeniu. Nie ma długotrwałych badań, które mogłyby wykazać, czy zastosowane LBA mogą zmieniać naturalny bieg tej choroby, a badania krótkoterminowe są trudne do oceny z powodu wrodzonej zmienności przebiegu choroby u każdego chorego. Według Connolly i wsp. [217] stosując LBA w kardiomiopatii przerostowej można mieć nadzieję na uzyskanie:

– a) redukcji gradientu ciśnienia w poprzek drogi wypływu i wtórnego zatrzymania lub odwrócenia procesu przerostu mięśnia sercowego,

– b) zmniejszenia lub całkowitego ustąpienia niemiarowości,

– c) zmniejszenia liczby napadów dusznicowych,

– d) zwiotczenia komory lewej i większego jej wypełniania,

– e) zapobieżenia nagłej śmierci.

Wielokrotnie stwierdzono, że LBA mają mały lub niewielki wpływ na spoczynkowy gradient ciśnienia [398], ale obniżają go jako odpowiedź na bodziec inotropowy. Braunwald [146] wykazał, że pronetaloi podany dożylnie zmniejsza skutek wysiłku oraz zmniejsza inotropową odpowiedź gradientu ciśnienia w poprzek drogi wypływu. Inni autorzy notowali podobne zmiany po podaniu propranololu, natomiast kardiowybiórcze LBA, np. praktolol, nie zmniejszają poizoprenalinowego gradientu ciśnienia

[676]. Obserwowano również zmniejszenie lub całkowite ustąpienie nie- miarowości [398, 399], omdleń [196], palpitacji serca i napadów dusznicy bolesnej [196, 211, 484], Wykazano, że zarówno propranolol, jak i prakto- lol poprawiają czynność komory lewej przez zmniejszenie siły skurczu mięśnia sercowego [484, 676], Wywołują również ustąpienie duszności. Według Hardersona [446] LBA stosowane w kardiomiopatii przerostowej przez dłuższy czas, nie zmniejszają występowania nagłej śmierci w tym schorzeniu.

Dodaj Komentarz

Linki
Powiedzenia

Ludzie dziwią się, że od 27 lat jestem wierny żonie. Ale dlaczego miałbym szukać hamburgera, skoro mam pod ręką befsztyk. Paul Newman


Kamieniem probierczym modlitwy jest wydanie swego życia - określone i szczere - tym, którzy nas potrzebują. kard. Carlo Maria Martini


Daj, ać ja pobruszę, a ty poczywaj. Bogwał (koniec XII w)