Przewlekłe zapalenie kości (ostitis chronica) jest wynikiem niewłaściwego leczenia lub nieleczenia w okresie ostrym. Cechuje je okresowe zaostrzanie się objawów klinicznych (bóle, gorączka, leukocytoza), występowanie przetok, ropni kostnych i wydzielanie martwaków. Leczenie zachowawcze jest nieskuteczne. Leczenie operacyjne polega na wycięciu ognisk i chorobowo zmienionej kości wraz z mar- twakami do granic zdrowej kości pod osłoną właściwego antybiotyku. Długotrwałe utrzymywanie się zapalenia grozi skrobiawicą.

Urazowe zapalenie kości może rozwinąć się po otwartych złamaniach kości i postrzałach, w wyniku śródoperacyjnego zakażenia, w czasie nastawiania i we-wnętrznego unieruchomienia kości. Wyleczenie może nastąpić po usunięciu ciał obcych, martwaków i użytego do zespolenia metalu.

Przyczyną zapalenia stawów oprócz drobnoustrojów wywołujących zapalenie kości mogą być także dwoinki rzeżączki i paciorkowce. Zakażenie następuje drogą krwionośną z sąsiednich tkanek i kości oraz bezpośrednio z ran. Błona maziowa gwałtownie reaguje na zakażenie wysiękiem z narastającą zawartością leukocytów i włóknika.

Zależnie od zjadliwości drobnoustrojów i od reakcji błony maziowej zapalenie stawów może być ostre, podostre i przewlekłe. Zapalenie ostre dzieli się na wysiękowe, ropne i ropowicze. Różnica polega na stopniu gwałtowności procesu zapalnego. W wysiękowym zapaleniu płyn stawowy może być mętnawy, w ropnym jest mętny lub ropny, zapalenie ropowicze przechodzi na torebkę i sąsiednie tkanki stawu.

W ostrych postaciach może dojść do chondrolizy (zaczyny proteolityczne, plaz- mina, toksyny rozkładające macierz chrząstki – siarczan chondroityny). Nie opa-nowany w porę proces zapalny może powodować przykurcz stawu, a następnie zesztywnienie w patologicznym ustawieniu.

Różnicować trzeba z gośćcowym zapaleniem i gruźlicą stawów oraz z ostrym zapaleniem kaletek okołostawowych.

Leczenie u starszych dzieci i dorosłych polega na unieruchomieniu chorego stawu w okresie ostrym, podawaniu antybiotyków według biogramu ogólnie i dosta- wowo po nakłuciu ropnia i na wczesnym rozpoczęciu ćwiczeń ruchowych w odciążeniu lub na wyciągu (aby oddalić od siebie powierzchnie chrzęstne).

Ostre zapalenie stawów i kości noworodka i niemowląt (osteoarthritis neonatorum, infantum) jest następstwem krwiopochodnego zakażenia stawu i towarzyszy stanom septycznym. W porę opanowane zakażenie może nie pociągnąć za sobą poważniejszych następstw. Ropne zapalenie stawu (biodrowego, kolanowego, ra- miennego, rzadziej innych) u dzieci łączy się zwykle z uszkodzeniem jądra kostnienia sąsiednich kości, z wszystkimi tego następstwami (zwichnięcie, zniekształcenie stawów i uszkodzenia chrząstki wzrostowej, skrócenie kończyny itp.).

Dodaj Komentarz