To zaburzenie współpracy korowopodkorowej może zależeć od osłabienia czynności kory hamującej pracę ośrodków podkorowych bądź też może być następstwem wmożonego pobudzenia ośrodków podkorowych, których prawidłowo pracująca kora nie może opanować.

W wyniku zachwiania się równowagi współpracy kory i ośrodków podkorowych wytwarza się nowy, nieprawidłowy zespół korowonarządowy odruchówr warunkowych. Rola między mózgowia, które uchyliło się od ścisłej kontroli kory mózgowej wskutek upośledzenia jej sprawności, jest w okresach przejściowych (a więc i w okresie przekwitania) decydująca. Wskutek bowiem wzmożonej jego czynności dochodzi drogą bodźców odśrodkowych do zaburzenia czynności oraz osłabienia odporności utkania także w gruczołach dokrewnych, a więc iw jajnikach.

W dalszym ciągu miejscowa sprawa narządowa staje się źródłem powstawania chorobliwych bodźców idących do kory za pośrednictwem międzymózgowia, powodując w niej zaburzenie wzajemnego stosunku hamowania i pobudzania. To z kolei wywołuje zmiany w napięciu ośrodkowego układu nerwowego, który w następstwie takiego stanu rzeczy wysyła dalsze patologiczne podniety do zmienionego i nieprawidłowo pracującego narządu lub gruczołu dokrewnego. Wytwarza się zatem jakby krąg patologicznych bodźców odśrodkowych i dośrodkowych, który w związku z działaniem swoistych czynników etiologicznych (witaminy, procesy biochemiczne, wytwory przemiany materii itp.) wywołać może nie tylko zaburzenia czynnościowe, ale też, w razie utrzymywania się takiego stanu, i choroby organiczne (Brzezicki).’

Dodaj Komentarz