Specyfika losów każdego człowieka, jego właściwości psychicznych, trybu życia, powoduje, że wiele czynności będących początkowo konkretyzacją potrzeb uniwersalnych autonomizuje się i wskutek działania mechanizmów stereotypu dynamicznego5 staje się potrzebami. Oznacza to, że w toku życia człowieka wytwarzają się pewne właściwości psychiczne wynikające z jego indywidualnego doświadczenia, które powodują, że do jego normalnego funkcjonowania niezbędne są pewne warunki lub zdarzenia mogące nie mieć znaczenia dla normalnego funkcjonowania innych osób. Jest to czasem wykonywanie określonego zawodu, przestrzeganie określonego rozkładu dnia, utrzymywanie takich, a nie innych stosunków interpersonalnych. Dla jednej osoby może być obojętne, czy odpoczywając ma obok siebie określone przedmioty, określonych ludzi i wykonuje taką, a nie inną sekwencję działań. Chodzi jej może po prostu tylko o to, aby uzyskać odmianę sytuacji i przy tym zminimalizować własny wysiłek. Dla innej z kolei osoby odpoczynek jest niemożliwy, gdy w otoczeniu brak pewnych przedmiotów lub ludzi. Powstaje u niej wówczas poczucie napięcia, niepokoju, uniemożliwiające pełne odprężenie. Dysponowanie taką właśnie, a nie inną organizacją środowiska podczas wypoczynku jest dla tych osób potrzebą indywidualną.

Szczególnie ostro uwidacznia się to u ludzi, których działalność wymaga szczególnej koncentracji i mobilizacji psychicznej. Na przykład u twórców wiele z tak zwanych dziwactw, jak ich sposób siedzenia, ułożenie przedmiotów na biurku, kolor papieru, ulubione zapachy, staje się, praktycznie rzecz biorąc, niezbędnymi warunkami ich w pełni efektywnego funkcjonowania.

Dodaj Komentarz