Ściśle biorąc nie rozwija się on zatem ze strzępków ujścia brzusznego jajowodu, jakkolwiek jest zaliczany do torbieli trąbek, ale w obrębie zewnętrznej części więzadla szerokiego. Strzępek jajnikowy przebiega ponad nim. Na nazwę istotnej torbieli strzępkowej zasługuje natomiast w całej pełni torbiel rozwijająca się z tzw, wodniczki Motgagniego – tworu, który jest zmienionym strzępkiem jajowodowym. Torbiele takie wyjątkowo tyiko dochodzą do większych rozmiarów. Przedstawiają się zwykle jako drobne, małe kuleczki, nie mające żadnego znaczenia klinicznego.

Torbiele strzępkowe mogą dojść do pokaźnej wielkości. Mają one skłonność do wytwarzania szypuły z tej części więzadła szerokiego, która nie jest zajęta przez torbiel. Jest jednak rzeczą zrozumiałą, że guzy duże, które zajmują całą przestrzeń między blaszkami otrzewnowemi tego więzadła, zostają unieruchomione w fałdach otrzewnej i szypuły już nie mają.

Torbiele strzępkowe są guzami jednokomorowymi. Ściana ich cienka, ale dosyć silna, jest utworzona z tkanki łącznej i włókien mięśniowych gładkich, wyścielona zaś warstwą nabłonka walcowatego. Z pokrywającą je otrzewną są złączone dosyć luźno.

Ponieważ zarówno torbiele strzępkowe, jak torbiele surowicze brodawczakowate spotykamy w obrębie więzadła szerokiego, może to prowadzić do ich utożsamiania, zwłaszcza że wewnętrzna powierzchnia torbieli strzępkowej może mieć niekiedy także brodawczakowate wyrośle, W odróżnieniu jednak od torbieli surowiczych brodawczakowatych są one tworami niegroźnymi, nie mającymi żadnych cech złośliwości.

Wypełnia je płyn surowiczy o niskim ciężarze gatunkowymi, zawierający niewielkie ilości białka. Należy je w każdym razie odróżniać od torbieli nadjajnika i przyjajnika. Torbiele strzępkowe rosną bardzo powoli i nic powodują dolegliwości, dopóki nie osiągną znaczniejszych rozmiarów7.

Dodaj Komentarz