Jajo jest otoczone już wtedy kilkoma warstwami komórek nabłonkowych, które tworzą tzw, wieniec promienisty (corona radia.ta). Na powierzchni komórki jajowej znajduje się osłonka, zwana otoczką przezroczystą (zona pellucida).

Równocześnie i tkanka łączna, otaczająca pęcherzyk pierwotny, zaczyna się różnicować i tworzy dwie warstwy, ułożone dośrodkowo, tj. osłonkę pęcherzyka wewnętrzną (theca Jollicuti interna) i jego osłonkę zewnętrzną (theca folliculi externa) Osłonka wewnętrzna sąsiaduje z warstwą ziarnistą. Osłonkę tę tworzą komórki okrągłe i wielokształtne, z dużą ilością protoplazmy. Zaopatrują ją drobne naczynia krwionośne. Osłonka zewnętrzna pęcherzyka przypomina zwyczajną tkankę łączną. Składa się z niewielkiej ilości komórek wrzecionowatych i z licznych włókien. W osłonce tej mieszczą się naczynia krwionośne, naczynia chłonne i nerwy. wego wpływając zasadniczo na rozwój cech płciowych, rozpoczęcie pokwitania i wykształcenie tych wszystkich znamion cielesnych i psychicznych, jakie spotykamy u dojrzałej kobiety.

Do procesu jajeczkowania ustrój żeński jest przygotowywany stopniowo. Już w życiu płodowym wytwarzają się duże ilości tzw. prajaj (około 400000), które pozostają w stanie spoczynku aż do okresu pokwitania. Mieszczą się one w pęcherzykach pierwotnych, z których część tylko dojrzeje i zmieni się w typowe pęcherzyki Graafa (ryc. 34).

Pęknięcie dojrzałego pęcherzyka Graafa umożliwia wydostanie się komórki jajowej (w stadium owocytu I rzędu) do jamy otrzewnowej i stąd do jajowodu, gdzie już jako owocyt II rzędu może ulec zapłodnieniu (ryc. 35). Jeśli to nastąpi, rozpoczyna się w ustroju proces określany nazwą ciąży, który ma na celu umożliwienie rozwoju i urodzenie płodu.

Dodaj Komentarz