Jedną z najwcześniejszych form rozwoju dziecka jest kontrola nad rozmaitymi mięśniami ciała. Z bezradnego noworodka, niezdolnego do przesuwania swego ciała z miejsca, na którym zostało położone, i nie umiejącego dosięgnąć i uchwycić przedmiotu, który się zbliża do niego, małe dziecko w oiągu zaledwie kilku lat osiąga fazę względnej niezależności od innych osób.

Rozwój kontroli mięśni jest częściowo wynikiem dojrzewania, a częściowo uczenia się. Zależy od dojrzewania systemu nerwowego, kości i mięśni oraz zmian w proporcjach ciała, jak również od możliwości uczenia się używania rozmaitych zespołów mięśni w sposób skoordynowany. Rozwój ruchów nie przebiega w sposób przypadkowy, lecz uporządkowany, według ustalonej kolejności, początkowo dotyczy głowy, później ramion, rąk i górnej części tułowia, następnie dolnej części tułowia, a w końcu dłoni i stopy. Ten przebieg rozwoju dziecka od głowy do stóp, czyli tak zwane następstwo cefalokaudalne, określa się jako „prawo kierunku rozwoju”.

Dodaj Komentarz