Wskazania do leczenia preparatami kortykosteroidów należy podzielić na substytucyjne i pozasubstytucyjne. Zależnie od stanu chorego wskazania mogą mieć charakter naglący i krótkotrwały, w innych przypadkach decydujemy się na leczenie długotrwałe. W długotrwałym leczeniu substytucyjnym niedoczynności kory nadnerczy stosuje się tzw. fizjologiczne dawki naturalnych kortykosteroidów, hydrokortyzonu albo kortyzonu, aby naśladować wydzielanie kory nadnerczy. Slaby wpływ mineralotropowy tych steroidów wzmacnia się równoczesnym podawaniem mineralo- kortykosteroidów, które znajdują główne zastosowanie w niedoczynności kory nadnerczy. Nagłe wskazania do podania dożylnego dużych dawek hydrokortyzonu powstają w ostrej niewydolności kory nadnerczy, tzn. w przełomie nadnerczowym.

Wskazania pozasubstytucyjne do przewlekłej kortykoterapii są niezwykle obszerne i dlatego możliwe jest wymienienie jedynie najważniejszych z nich. Są to choroby krwi i tkanki chłonnej (agranulocytoza, granulocytopenia, niektóre zespoły małopłytkowości, białaczka limfatyczna, mięsak limfatyczny, białaczka szpikowa, niedokrwistość hemolityczna, ziarnica złośliwa, szpiczak mnogi), nadwrażliwość typu natychmiastowego (dychawica oskrzelowa, katar sienny), niektóre postacie chorób kolagenowych

Dodaj Komentarz