Duży odsetek zaburzeń rozwojowych narządów płciowych kobiety powstaje w okresie jej dzieciństwa i w latach pokwitania, większość ich jednak, i to poważniejszej natury, rozpoczyna się jeszcze w życiu płodowym.

Spośród wad tych najczęstsze i odznaczające się największą różnorodnością są wady i upośledzenia narządów powstałych z przewodów Mullera – przede wszystkim pochwy i macicy. O wiele rzadziej spotykamy się z nieprawidłowościami rozwojowymi sromu, cewki moczowej i odbytnicy, których istnienie tłumaczy się zaburzeniami w obrębie steku (cloaca) i błony stekowej (membrana cloacae).

Wady rozwojowe jajników należą do wyjątkowych. Towarzyszą one zwykle podobnym wadom narządów powstałych z przewodów Mullera i Wolffa i tylko w nielicznych przypadkach występują u kobiet mających prawidłowo wykształcone jajowody i macicę.

Czynniki powodujące powstawanie wad rozwojowych w życiu płodowym nie są dotychczas znane. Należy przypuścić, z dużym prawdopodobieństwem – że główną rolę odgrywają tu zaburzenia odżywcze i urazy lżejszego stopnia wpierwszych tygodniach rozwoju ludzkiego zarodka, które nie doprowadzają wprawdzie do jego śmierci, ale stają się przyczyną mniej lub więcej poważnego wypaczenia jego wzrostu w łonie matki. Być może, że i stany chorobowe błony śluzowej macicy działają niekorzystnie na rozwój płodu w okresie, kiedy jajo zagnieżdża się w obrębie doczesnej wykazać jednak takich wpływów właściwie nie podobna.

Wady rozwojowe kobiecych narządów rodnych w okresie pokwitania polegają na niewystąpieniu zmian właściwych dla tego okresu, a których istotą jest przekształcenie się pod względem morfologicznym narządów płciowych dziecka w narządy rodne kobiety dojrzałej.

Aby zrozumieć powstawanie wad rozwojowych kobiecych narządów płciowych, należy uświadomić sobie stosunki łączące narządy płciowe już wykształcone z ich zawiązkami w życiu płodowym.

U kobiety powstaje: z gruczołu płciowego (gonady), z pranercza (ciała Wolffa), z pranercza, z przewodu Wolffa, z przewodów Mullera, ze wzgórka Mullera, z części ogonowej fałdu pachwinowego pranercza (z więzadla plciowo-pachwinowego oraz jądro- wodu Hunlera), z części dogłowowej fałdu pachwinowego pranercza, z fałdu przeponowego pranercza (pika diaphrag- malica mesonephritkaj, z zatoki moczopłciowej (sinus urogeniialis), z fałdu moczopłciowego (pika urogenitalis), ze wzgórka steku, z guzka płciowego (tuberculum genitale, który stanowi górny i boczny skłon wzgórka stekowego).

Dodaj Komentarz

Linki
Powiedzenia

Możemy powiedzieć o człowieku, że bywa częściej dobry niż zły, częściej mądry niż głupi, częściej energiczny niż apatyczny, i na odwrót; ale będzie nieprawdą, jeśli powiemy o jakimś człowieku, że jest dobry albo mądry, a o innym, że jest zły albo głupi. A my zawsze w ten sposób dzielimy ludzi. I to jest niesłuszne. Ludzie są jak rzeki: woda jest we wszystkich jednakowa, wszędzie ta sama, ale rzeka bywa wąska, szeroka, spokojna, czysta, zimna, mętna, ciepła. Tak samo bywa z ludźmi. Każdy człowiek ma w sobie zalążki wszystkich ludzkich cech; czasami ujawnia te, czasami znów inne; bywa nieraz zupełnie do siebie niepodobny, pozostając jednakże wciąż sobą. Lew Tołstoj


Doświadczenie stworzyło sztukę, brak zaś doświadczenia - przypadek. Arystoteles


Każde narodziny są kolejnym dowodem nadziei. Eugeniusz Kołda