Po urodzeniu dziecko nie potrafi przewracać się z boku na bok, z pleców na brzuch. W drugim miesiącu życia dziecko powinno umieć przewracać się z boku na plecy, w czwartym z pleców na bok, w szóstym — wykonać pełen obrót z brzucha na brzuch.

Zdolność do samodzielnego siedzenia, bez żadnej pomocy, jest uzależniona od rozwoju dużych mięśni grzbietowych. Zanim dziecko będzie mogło siedzieć samodzielnie, musi najpierw umieć panować nad całym tułowiem. Około dwudziestego tygodnia dziecko, jeśli mu się pomoże, potrafi siedzieć z wyprostowanym tułowiem. Kiedy niemowlę zaczyna siadać samodzielnie, często pochyla się do przodu, aby utrzymać równowagę.

Rozwój motoryki kończyn dolnych zaczyna się już po urodzeniu, kiedy dziecko wykonuje specyficzne ruchy przypominające chodzenie. W wyniku wyprostów i zgięć dziecko uczy się koordynacji mięśni kończyn dolnych i tułowia. Pomiędzy 9 a 15 miesiącem życia kości, mięśnie i nerwy rozwijają się do takiego stopnia, że umożliwiają dziecku chodzenie. Dziecko szuka jeszcze jakiegoś oparcia. Wraz z wiekiem zachodzą poważne zmiany w sposobie chodzenia.

Wcześniejszą formą poruszania się dziecka jest „czołganie’1, a następną formą „pełzanie” i raczkowanie. Po tym okresie normalnie następuje stanie z podtrzymywaniem, które faktycznie poprzedza chodzenie.

Dodaj Komentarz