Częstym i groźnym powikłaniem farmakoterapii bywają zmiany we krwi, U ich podłoża może leżeć bezpośrednie działanie toksyczne związku chemicznego lub immunizacja lekiem. Klinicznymi objawami alergii polekowej są niedokrwistości hemolityczne i aplastyczne, agranulocytoza i skazy małopłytkowe.

Cytopenia może być spowodowana przez przeciwciała skierowane przeciwko cząsteczkom leku związanym z błoną komórkową, co prowadzi do aglutynacji lub lizy komórki. Niekiedy na powierzchni komórek wchłaniają się (przy współudziale dopełniacza) kompleksy antygen-przeciw- cialo. Lek może powodować w końcu istotne zmiany w błonie komórkowej, co prowadzi do powstania autoprzeciwciał. Przeciwciałami odgrywającymi rolę w tych reakcjach są przeciwciała klasy IgG i IgM.

Zmiany hematologiczne mogą się pojawiać po różnym okresie kontaktu ź alergenem, niezależnie od atopii. Nie zawsze, mimo stwierdzenia obecności przeciwciał, wywołują one zniszczenie składników morfotycznych krwi. Te same leki są zdolne do wywoływania różnych zespołów klinicznych.

Eozynofilia występuje często jako jedyny objaw nadwrażliwości na antygen lekowy, niekiedy towarzyszy innym objawom, np. gorączce polekowej.

Dodaj Komentarz